مواد افزودنی تغذیه ای طبیعی ایمن و کارآمد همیشه توسط تغذیه مدرن حیوانات مورد تقاضا قرار می گیرد. با افزایش تقاضای مصرف کننده برای برچسب تمیز ، محصولات حیوانی بدون آنتی بیوتیک به طور مداوم بوجود می آیند ، تولید کنندگان به طور فزاینده ای از استفاده از عصاره های گیاهی طبیعی برای تقویت سلامت حیوانات ، عملکرد و کیفیت تغذیه استفاده می کنند. کارآمدترین آنها در بین آنها ، گیاهی مدیترانه ای Rosmarinus officinalis استپودر عصاره رزماریبشر رزماری که به دلیل استفاده در پخت و پز مشهور است ، دارای توانایی های آنتی اکسیدانی و گوارشی قوی است که آن را به یک مکمل خوراک حیوانات ایده آل تبدیل می کند. این وبلاگ مزایای آن را بررسی می کندپودر عصاره رزماری، تأثیر آن ، و کجا و چگونه باید به غذای حیوانات اضافه شود.
درک پودر عصاره رزماری
پودر عصاره رزماری یک محصول جانبی است که ناشی از پردازش برگهای رزماری برای متراکم کردن مواد فعال زیستی آنها است. مهمترین آنها در میان آنها:
- اسید کارنی
- کارنوسول
- اسید
- اسید اورسولیک
آنها تعیین کننده اصلی فعالیت تقویت کننده سلامت رزماری ، به عنوان مثال ، فعالیت های آنتی اکسیدان ، ضد میکروبی و ضد التهابی آن هستند.
مزایای آنتی اکسیدانی
از جمله دلایل استفاده اصلی پودر عصاره رزماری در تغذیه حیوانات ، فعالیت آنتی اکسیدانی است. استرس اکسیداتیو در کشاورزی حیوانات یک چالش اساسی است زیرا می تواند رشد ، ایمنی و سلامتی را تهدید کند. استرس ناشی از میزان رشد بیش از حد ، استرس ناشی از محیط زیست و تغذیه با انرژی بالا برای افزایش تشکیل رادیکال های آزاد-مواد شیمیایی ناپایدار که سلول ها و بافت ها را از بین می برند ، افزایش می یابد.
آنتی اکسیدان های رزماری رادیکال های آزاد مانند اینها را خرد می کنند و یکپارچگی غشاهای سلولی ، پروتئین ها و DNA را حفظ می کنند. این دارای پیامدهای مهم زیر انواع مختلفی است:
- بهبود کیفیت خوراک: عصاره رزماری از اکسیداسیون چربی ها و روغن ها در خوراک جلوگیری می کند که در غیر این صورت منجر به ترشح شدن ، از بین رفتن خوش طعم و از بین رفتن مواد مغذی می شود.
- کیفیت گوشت پیشرفته: آنتی اکسیدان های عصاره رزماری با جلوگیری از اکسیداسیون لیپید ، پایداری و ماندگاری را به محصولات گوشتی اضافه می کنند ، در نتیجه رنگ ، طعم و تغذیه را اضافه می کنند.
- عملکرد سیستم ایمنی پیشرفته: جلوگیری از استرس اکسیداتیو ، عصاره رزماری از عملکرد سیستم ایمنی پشتیبانی می کند و به حیوانات اجازه می دهد تا در برابر بیماری و عفونت مقاوم باشندیون
حمایت از دستگاه گوارش
گذشته از اثر آنتی اکسیدانی آن ، پودر عصاره رزماری عملکرد دستگاه گوارش را به روش های زیر کمک می کند:
- فعالیت ضد میکروبی: آنتی اکسیدان های موجود در عصاره رزماری برای عقب نشینی یا مهار رشد باکتری های مضر مانند E. coli و سالمونلا عمل می کنند اما هیچ تاثیری در میکروبیوتای روده مفید ندارند. میکروبیوتای روده سالم برای به حداکثر رساندن استفاده از مواد مغذی و مصونیت باید در سطح بهینه حفظ شود.
- تحریک ترشح آنزیم هضم: تحریک ترشح آنزیم هضم مانند لیپاز ، آمیلاز و پروتئاز توسط عصاره رزماری آشکار می شود ، افزایش قابلیت هضم و استفاده از مواد مغذی خوراک.
- عمل ضد التهابی: التهاب روده ناشی از پاتوژن ها یا استرس غذایی بیشتر ممکن است در هضم و توسعه مواد مغذی تداخل داشته باشد. فلاونوئیدهای ضد التهابی Rosemary مانند اسید روزمارینیک باعث تسکین روده می شود و یک روده سالم تر با کاهش بیماری دستگاه گوارش ایجاد می کند.
سایر مزایای
- مواد نگهدارنده طبیعی: عصاره رزماری به عنوان یک ماده نگهدارنده طبیعی برای خوراک دام استفاده گسترده ای دارد. با مهار اکسیداسیون چربی ، کیفیت مواد تشکیل دهنده موجود در خوراک را حفظ می کند و آنها را بدون افزودن مواد افزودنی مصنوعی از بین می برد.
- خوشبو بودن: روغن معطر رزماری به منظور بهبود خوشبو بودن خوراک به گونه ای است که حیوانات بیشتر مصرف می کنند و از این طریق باعث رشد و بهره وری می شوند.
- هم افزایی با سایر مواد افزودنی خوراک: عصاره رزماری با سایر مواد افزودنی طبیعی مانند روغنهای اساسی ، اسیدهای آلی و پروبیوتیک هم افزایی است و مکانیسم چند مدلی را برای سلامت حیوانات ارائه می دهد.
کاربرد در تغذیه حیوانات
پودر عصاره رزماریهمه کاره است و در بسیاری از گونه های جانوری قابل استفاده است:
- مرغ: عصاره رزماری برای بهبود کیفیت گوشت ، جلوگیری از استرس اکسیداتیو و بهبود سلامت روده گوشتی و لایه ها گزارش شده است.
- خوکی: در خوکی ، عصاره رزماری برای تقویت مصرف خوراک ، وضعیت آنتی اکسیدانی و کاهش پریشانی دستگاه گوارش استفاده می شود.
- نشخوارکنندگان: گرچه کمتر مستند است ، از عصاره رزماری ممکن است در عملکرد گاو ، گوسفند و عملکرد شکمبه بز و ثبات اکسیداسیون استفاده شود.
- حیوانات همراه: به عنوان ماده طعم دهنده و آنتی اکسیدان ، عصاره رزماری در غذاهای حیوانات اهلی همراه استفاده می شود.
نرخ گنجاندن توصیه شده
سطح ورود معمولی پودر عصاره رزماری با گونه های حیوانی ، نوع خوراک و کاربرد مورد نظر متفاوت است. سطح گنجاندن توصیه شده استاندارد باید از 0.05 ٪ تا 0.5 ٪ از کل وزن خوراک باشد. توصیه سازنده باید مورد استفاده قرار گیرد و مشورت با یک متخصص تغذیه با تجربه یا دامپزشک قبل از استفاده باید بدست آید زیرا سطح ورود بیش از حد می تواند بر طعم خوراک و خوش طعم تأثیر بگذارد.
ایمنی و ملاحظات
عصاره رزماری در دوزهای طبیعی غیر سمی است. برای جلوگیری از تداخل در خوشبو بودن خوراک یا برخی از داروها ، از دوز بیش از حد خودداری کنید.پودر عصاره رزماریبه یک تأمین کننده با کیفیت خوب نیاز دارد که می تواند کیفیت مداوم و استاندارد استاندارد از مواد فعال را تضمین کند.
پایان
پودر عصاره رزمارییک ماده مناسب از خوراک دامپزشکی نسل بعدی است که یک راه حل طبیعی و اقتصادی برای بهبود وضعیت آنتی اکسیدانی ، سلامت دستگاه گوارش و کیفیت خوراک ارائه می دهد. طیف گسترده ای از مواد پودر عصاره عصاره زیستی فعال زیستی ، این محصول را به یک فروشگاه یک فروشگاه برای بهبود عملکرد حیوانات و کیفیت محصول در خوکی ، مرغ ، نشخوارکنندگان و حیوانات همراه تبدیل می کند. با استفاده از عصاره رزماری در محصولات خود ، شرکت ها می توانند از خواسته های مصرف کنندگان برای محصولات طبیعی و همچنین کمک به حفظ حیوانات سالم تر و قوی تر استفاده کنند.
منابع
Nieto ، G. (2020). فعالیت های بیولوژیکی عصاره های رزماری (Rosmarinus officinalis): از آنتی اکسیدان تا خواص تقویت کننده سلامت. مواد مغذی ، 12 (1) ، 1-21.
ژانگ ، ی. ، و همکاران. (2010). تأثیر مکمل رژیم غذایی عصاره رزماری بر عملکرد رشد ، پاسخ ایمنی و وضعیت آنتی اکسیدانی در جوجه های گوشتی. علوم مرغ بریتانیا ، 51 (5) ، 592-599.
López-Bote ، CJ ، et al. (1998). تأثیر عصاره رژیم غذایی رژیم غذایی بر عملکرد بره و پایداری اکسیداتیو بافت عضلانی. علوم گوشت ، 50 (4) ، 373-380.
یانگ ، ر. ، و همکاران. (2016). عصاره رزماری به عنوان یک آنتی اکسیدان طبیعی بالقوه و ضد میکروبی در مواد غذایی. کنترل غذا ، 60 ، 14-21.
Botsoglou ، NA ، et al. (2004). تأثیر رژیم غذایی رژیم غذایی و استوکوفرییل استات بر عملکرد جوجه های گوشتی و پایداری اکسیداتیو گوشت. بایگانی تغذیه حیوانات ، 58 (3) ، 209-218.
